Zer baloratu behar du ospitale batek adimen artifizialeko tresna bat txertatu aurretik?

Osasun-arloan teknologia berriak ezartzea gurpil zoro bihur daiteke faktore egokiak kontuan hartzen ez badira: tresna berri batean dirua inbertitzea, funtzionamenduak huts egitea, arazoek bere horretan jarraitzea eta berriro hutsetik hastea.

Adimen artifizialaren kasuan, hori bereziki garrantzitsua da. Tresna bat aukeratu aurretik, osasun-erakundeek identifikatu behar dute zer arazo konpondu nahi dituzten eta zer prozesuk atera diezaioketen benetako onura haren erabilerari.

Beraz, galderak ez luke izan behar zer teknologia txertatu nahi dugun, baizik eta zer beharri erantzun nahi diogun eta zer tresnak erantzun diezaiokeen hobekien.

Zer arazo konpondu nahi dugu?

Osasun mentalaren arloan arreta-presioa gero eta handiagoa da; izan ere, OMEk kalkulatzen du 4 pertsonatik 1ek nahasmendu mentalen bat izango duela bizitzan zehar, eta profesionalek gero eta egoera konplexuagoak artatu behar dituzte, baliabide eta denbora mugatuekin. Egoera horrek eragina izan dezake arreta-prozesu osoan, eta honako zailtasun hauek sor ditzake:

• Zeregin jakin batzuk egiteko denbora falta.
• Etengabeko jarraipena egiteko zailtasunak.
• Lortutako informazio kliniko guztia egituratzeko zailtasunak.
• Arreta emateko denbora murrizten duten administrazio-prozesu neketsuak.
• Kontsulten artean gertatzen diren aldaketak hautemateko arazoak.

Arazo horiek izan beharko lukete abiapuntua adimen artifizialeko edozein tresna txertatu aurretik.

Teknologia batek balioa eman dezake benetako behar bati erantzuten badio eta arreta-prozesuan behar bezala integratzen bada. Haren onura posibleen artean hauek daude:

• Zeregin jakin batzuei eskainitako denbora murriztea.
• Arreta emateko gaitasuna handitzea.
• Pazienteen jarraipena erraztea.
• Profesionalaren administrazio-zama murriztea.
• Pazientearen esperientzia erraztea.
• Arreta-baliabide jakin batzuk optimizatzea.

Teknologiak, beraz, prozesuaren zerbitzura egon beharko luke, eta ez alderantziz.

Benetako ingurune batean ere funtzionatzen al du?

Osasun-sektorean ez da nahikoa adimen artifizialeko tresna batek teknikoki funtzionatzen duela frogatzea. Hain arlo konplexuan, beharrezkoa da jakitea nola jokatzen duen erabiliko den baldintzen antzekoetan.

AA baten funtzionamendua ingurune kontrolatu batean erakustea lehen urratsa izan daiteke, baina ingurune hori osasun-erakunde baten eguneroko jardunetik oso urrun badago, lortutako informazioa ez da agian nahikoa izango ezartzeko erabakia hartzeko.

Horregatik, tresna bat txertatu aurretik, komeni da jakitea zer testuingurutan probatu den, zer populazio erabili den ebaluatzeko, zer emaitza lortu diren eta osasun-profesionalek zer parte-hartze izan duten.

Pazienteen pertzepzioa eta esperientzia ere garrantzitsuak izan daitezke tresnak haiekin zuzenean elkarreragiten duenean. Teknologia arreta-prozesuaren parte bada, bai profesionalek bai pazienteek modu ulergarrian eta beren eginkizunera egokituta erabili ahal izan behar dute.

Datuak ere funtsezko elementua dira. Osasun-erakundeek bereziki sentikorra den informazioarekin lan egiten dute; beraz, jakin behar dute pazienteen informazioa nola biltzen, gordetzen, prozesatzen eta babesten den. Tresna teknologikoek datuen arloan dagozkien araudi guztiak bete behar dituzte, hala nola DBEO (Europar Batasuneko Datuak Babesteko Erregelamendu Orokorra).

Tresnak segurtasun-bermeak eta datuen erabilera arduratsua eskaini behar ditu, eta erakundeak informazioaren gaineko kontrola mantendu eta argi jakin behar du nola kudeatzen den.

Profesionalen lanean egokitzen al da?

Tresna baten gaitasun teknikoak ez du bermatzen profesionalek erabiliko dutenik. Haien ohiko lan egiteko moduan nola egokitzen den ere baloratu behar da.

Tresna guztiek ikasketa-prozesu bat eska dezakete, baina osasun-sektorean dinamika berriak txertatzeko denbora mugatua izan daiteke. Horregatik, irtenbide batek erabiltzeko erraza izan beharko luke, eta ohiko lan-fluxuan modu eraginkorrean integratuta egon.

Teknologia berri batek arreta-prozesuari urratsak, zereginak edo konplexutasuna gehitzen badizkio, espero den eragina ez lortzeko arriskua dago.

Adimen artifiziala oso baliagarria izan daiteke prozesu klinikoaren hainbat alderditan, baina laguntza-tresna gisa funtzionatu behar du. Helburua da denbora aurreztea, zeregin jakin batzuk erraztea eta arreta emateko gaitasuna handitzea, profesionalak erabakiak hartzeko duen eginkizuna ordezkatu gabe.

Nola aplikatzen ditugu irizpide hauek Nexi Health-en?

Hauek dira osasun-arloan adimen artifizialean oinarritutako teknologia txertatzeko funtsezkotzat jotzen ditugun irizpideetako batzuk. Nexi Health-en gure irtenbidea garatu dugu, printzipio horiek berak abiapuntutzat hartuta.

Irizpidea	Nola lantzen du Nexi Health-ek?
Benetako arazoa	Jarraipena eta informazio klinikoaren egituraketa bezalako prozesuak lantzen ditu.
Baliozkotzea	Profesionalekin batera garatu eta ebaluatzen da, eta proba pilotuak egiten dira benetako inguruneetan (Liberian egindako azterketa, 50 emakume baino gehiagorekin).
Segurtasuna	Osasun-arloaren berezko eskakizunak kontuan hartuta garatzen da (DSM-5 eta CIE-11 bezalako esparruak), eta araudi-prozesuan dago, (EB) 2017/745 Erregelamenduaren arabera IIa klaseko gailu mediko gisa ziurtatzeko.
Integrazioa	Arreta-fluxuan txertatzeko pentsatuta dago, ez tresna isolatu gisa erabiltzeko.
Profesionalen onarpena	Elkarreragin erraza, zama murriztera bideratua, ez zama gehitzera.
Gainbegiratze klinikoa	Teknologiak profesionalari laguntzen dio, haren irizpidea ordezkatu gabe.
Eragina	Jarraipena, arreta emateko gaitasuna eta eraginkortasuna hobetzera bideratuta dago.

Benetako galdera da zer balio ematen duen

Ospitale batean adimen artifiziala txertatzeak ez luke berezko helburua izan behar. Erabakia hartu aurretik, beharrezkoa da ulertzea zer arazo konpondu nahi den, tresna behar bezala baliozkotuta dagoela egiaztatzea, profesionalen lanean nola integratzen den baloratzea eta datuak modu seguruan kudeatzen direla bermatzea.

Osasun-teknologia batek arreta-prozesuan txertatzea eta neurtu daitekeen balioa ematea lortzen duenean baino ez du zentzurik.

Beraz, galderak ez luke soilik izan behar "zer egin dezake AA honek?", baizik eta baita "nire erakundeko zer arazo konpondu dezake, eta nola jakingo dut benetan konpontzen ari den?"