Osasun mentalaren eta bakardadearen erronka bikoitza

Arreta-presioan eragin zuzena duen arazoa

ONCE Fundazioak eta AXA Fundazioak sustatutako azterlanaren datuek ohiko arreta-ereduek erantzun ezin dioten errealitate bat erakusten dute. Bakardadeak eta nahasmendu mentalek elkar elikatzen dutenean, arrisku klinikoa esponentzialki handitzen da, eta horrek eragin zuzena du osasun-baliabideen kudeaketan.

Osasun mentaleko arazoek (diagnostikatuta egon edo ez) biztanleriaren bostena ingururi eragiten diote (% 20,2). Horrek kontsulta-eskaera oso handia eta artatzeko zaila sortzen du, batez ere lehen mailako arretako eta psikiatriako zentroetan.

Nahi gabeko bakardadeak, berriz, herritarren % 15,6ri eragiten dio. Faktore ikusezin oso garrantzitsua da; diagnostikoaren aurreko fasean konplikazioak ekar ditzake, arazoaren larritasuna areagotuz, baita tratamenduan ere, krisiak edo arrisku-egoerak eraginez.

Aipatu bezala, osasun mentalaren eta bakardadearen arteko harremana oso estua da, eta elkarrekiko eragina datuetan ere ikusten da. Nahi gabeko bakardadea pairatzen duten pertsonen artean, nahasmendu mentalen kasuak % 58,4ra igotzen dira, bakarrik ez dauden pertsonen artean baino ia lau aldiz gehiago. Bi arazoak pairatzearen ondorioak oso larriak izan daitezke, biak dituzten pertsonen % 43,8k bere buruari kalte egiteko pentsamenduak edo baita pentsamendu suizidak ere izan baititu.

Diagnostiko goiztiarra zailtzen duten faktoreak

Txostenak osasun-sistemara sartzeko oztopo gisa jarduten duten faktore ekonomikoak, belaunaldikoak eta sozialak identifikatzen ditu, prebentziozko esku-hartzea zailtzen dutenak. Joera argi bat adinarekin lotuta dago. Askotan, bakardadea zahartzaroarekin lotzen da, baina nahasmendu mentalen intzidentzia adinarekiko alderantziz proportzionala da. 18 eta 24 urte bitarteko gazteen % 38,5i eragiten die; 75 urtetik gorakoen artean, berriz, % 8,5i. Datu horrek argi uzten du belaunaldi berrietara egokitutako tresna digitalen beharra.

Beste funtsezko faktore bat sozioekonomikoa da. Arazo mentalak izateko arriskua % 18,4tik % 35,4ra igotzen da finantza-zailtasunak dituzten pertsonen artean. Zaurgarritasun ekonomikoa eta osasun mentaleko arazoak uztartzen direnean, bakardade-tasa % 59,6ra igotzen da.

Osasun mentalaren inguruko gizarte-estigmak zailtasun gehigarria dakar arazo horien tratamenduan. Biztanleriaren % 77,6k uste du zaila edo oso zaila dela besteen aurrean osasun mentaleko arazo bat aitortzea. Isiltasun hori oso kaltegarria izan daiteke suspertze-prozesuan, laguntza bilatzea eta, beraz, tratamendua jasotzea atzeratzen baititu. Kasu arinak patologia larri eta konplexu bihur daitezke.

Eredu integral eta proaktibo baten beharra

Ikuspegi indibidualista eta erreaktibo baten eragin-ahalmena mugatua da. Pazientea, krisi batean murgilduta, espezialistarengana joan arte itxaroteak haren egoera pertsonala eta, aldi berean, osasun-egoera orokorra larriagotu ditzake. Azterlanak egungo testuinguruko oztopo edo zailtasun nagusietako batzuk aipatzen ditu:

• Prebentziorako eta komunitate-mailako jarraipenerako baliabide eskasak
• Arreta jasotzea mugatzen duten oztopo ekonomikoak
• Arazoak sortzen dituzten gizarte-faktoreei erreparatzen ez dieten tratamendu zatikatuak

Baliabideak optimizatzeko eta suspertze-prozesuen eraginkortasuna hobetzeko, osasun-erakundeek oinarrizko hiru zutaberen inguruan jardun behar dute: arreta eskuragarria, etengabea eta prebentziozkoa. Eraginkortasun klinikoaren gakoa pazienteari bere eguneroko ingurunean lagun egitea da, isolamendua murriztuz eta berriz gaixotzearen adierazleak goiz detektatuz. Bakardadea ez da osasun mentaletik aparte soilik agertzen; pazienteen suspertze-prozesuan ere presente dago. Horregatik, tratamendu osoan zehar laguntza integrala eman behar da.

Etengabeko laguntza: Nexi Health-en oinarria

Nexi Health-en uste dugu osasun-teknologiak osasun-profesionalak pazientearen eguneroko errealitatearekin lotzen dituen zubia izan behar duela. Badakigu isolamendua faktore kritikoa dela osasun mentaleko edozein tratamendutan.

Gure soluzioak etengabeko monitorizaziorako eta laguntzarako gailu bat eskaintzen du, osasun-erakundeei honako hauek ahalbidetzen dizkiena:

• Krisiak prebenitzea: Anomaliak goiz identifikatzea, arazo larriagoak eragin baino lehen.
• Bakardadearen oztopoa gainditzea: Harremanetan egoteko bide etengabe eta hurbila eskaintzea, suspertze-prozesuan isolamendu-sentsazioa murrizteko.
• Arreta-ahalmena optimizatzea: Profesionalei jarraipen-tresna egituratu eta eskalagarria ematea, guztiontzat eskuragarria den kalitate handiko arreta bideragarri eginez.

Osasun mentala eta gizarte-laguntza integratzea ez da premia hutsa; osasun-sistema jasangarri eta eraginkorra eraikitzeko bide bideragarri bakarra da.